CO SIĘ DZIEJE PODCZAS SESJI?
Podczas procesu głębokiego oddychania zostaje dostarczona do organizmu duża ilość tlenu. Następuje szybkie spalanie glukozy w komórkach i wytwarza się duża ilość energii. Ponieważ nie zużywamy jej całej na pracę mięśni energia ta zaczyna krążyć po ciele i jak silny strumień rzeki zrywa tamy znajdujące się na jej drodze. W miejscach w których jej przepływ jest utrudniony z powodu blokad pojawiają się różnego rodzaju odczucia w ciele. Tak długo jak nie dopuszczamy do świadomości ukrytych pod nimi treści, tak długo będziemy ciężko pracować aby je utrzymać, nie pozwolić energii płynąć. Odbywa się to kosztem dużego wydatku energetycznego który podczas sesji jest zwielokrotniony. Rezultatem takiego “trzymania” jest po sesji odczucie dużego zmęczenia. Jeżeli natomiast “puści” się “zabezpieczenia” nieświadomych treści, pozwoli się oby dotarły do świadomości doznania dotychczas wypierane, po sesji ma się odczucie lekkości i świeżości. Proces ten jest pomocny w rozumieniu informacji wysyłanych przez ciało i w rozwiązaniu niezakończonych sytuacji, które wymagały od człowieka wyobcowania określonych aspektów ja. Efektem jest usunięcie luk i niespójności istniejących w organizmie.
Według rebirtherów, w czasie oddychania pogłębionego uaktywniają się blokady, dlatego też możemy czuć napięcia mięśni i różne sygnały somatyczne. Kiedy pozwolimy sobie na wejście głębiej w ich przyczynę, pogłębimy nasz wgląd w istotę danego sygnału, widzimy całe spektrum sytuacji i odczuć z nim związanych. Często są one związane z sytuacjami traumatycznymi z dzieciństwa, z których istnienia często nawet nie zdawaliśmy sobie sprawy, albo wydawały się mało istotne. Uświadomieniom często towarzyszą silne doznania emocjonalne oraz wizje. Możemy zobaczyć powtarzający się przez cały życie schemat postępowania, lub myśl na swój temat będąca źródłem destrukcyjnych zachowań. W procesie zachodzącym podczas sesji, to co było wyparte zaczyna żyć, dajemy mu prawo do zaistnienia. Pozwalamy sobie na wejście w emocje, przeżycie ich i zintegrowanie. Integracja polega na uświadomienie sobie wypieranych aspektów nas samych i odczuć na które sobie nie pozwalaliśmy i to co było w cieniu przestaje nas “straszyć”. Będąc świadomymi źródła destrukcyjnych zachowań możemy bardziej świadomie wybierać nasze reakcje w sytuacjach uaktywniających dany skrypt.
Podczas rebirthingu wchodzi się w odmienne stany świadomości w których widzi się siebie i swoje życie z innej perspektywy. Wszelkie procesy aktywne w danym momencie życia są wzmacniane i może nastąpić głębokie zrozumienie treści dla nas istotnych. Widzimy siebie i swoje problemy całościowo, z poziomu poszerzonej świadomości, co sprawia, że łatwiejsze staje się porzucenie przekonań blokujących nasz rozwój i samopoznanie. Uzyskujemy wgląd w istotę nas samych i możemy poczuć naszą wewnętrzną prawdę. Często końcowej fazie rebirthingu towarzyszą doznania ekstatyczne, odczucie wolności, miłości i dużej życzliwości względem siebie i innych osób. Wzmacnia się również widzenie i odczuwanie pozazmysłowe. Po sesji, w której nastąpiła integracja, czujemy wewnętrzny spokój, a w ciele lekkość i rozluźnienie.
JAK ODDYCHAĆ?
W czasie sesji oddychamy albo przez nos, albo przez usta. Oddychanie przez usta w pewnym momencie ułatwia przejście przez cały proces. Oddech kierowany jest do brzucha, lub do płuc, w zależności od sposobu oddychania danej osoby, tak aby było to naturalne. W takcie sesji może to ulec zmianie na skutek pojawiania się blokad. Dobrze jest kierować oddech w ich miejsce. Można poprosić rebirthera o wzmocnienie doznań. Jeżeli pojawia się w ciele tendencja do ruchu należy go wykonać. Ważny jest kontakt z ciałem, odbieranie sygnałów z ciała i podążanie za nimi.
Wdech jest głęboki, jest intencjonalnym zaczerpnięciem powietrza, otwarciem, a wydech spokojnym “puszczeniem”.
REBIRTHING A HIPERWENTYLACJA
Zbyt intensywne oddychanie, w trakcie którego wydech jest forsowany może wywołać hiperwentylację. Objawia się ona tak zwana tężyczką, czyli mrowieniem w rękach, nogach i okolicy ust, drżeniem, skurczami mięśni a czasem zesztywnieniem. Forsowany wydech powoduje znaczne obniżenie dwutlenku węgla we krwi. Zmienia się kwasowość krwi i ośrodek w mózgu odpowiedzialny za oddychanie nie jest pobudzony do wykonania kolejnego wdechu. Może wtedy nastąpić czas kilkuminutowego bezdechu. Kiedy dwutlenek węgla osiągnie odpowiedni poziom, automatycznie robimy wdech. Osoby mające skłonność do forsowania oddechu mogą oddychać w zamknięte dłonie lub do papierowej torebki, w momencie kiedy poczują, że zaczynają się hiperwentylować. W każdej chwili można powrócić do normalnego oddychania i wszelki dyskomfort znika nie pozostawiając żadnych trwałych uszkodzeń ciała.
Aby zapobiec  hiperwentylacji należy dbać o to, aby wydech był łagodny, nie forsowany.
PO SESJI
Sesja nie zawsze ma przebieg spektakularny, co nie znaczy, że jest nieudana. Każda sesja coś porusza, każda jest inna i udana. Przez jakiś czas po oddychaniu możemy doświadczyć zmian w percepcji i kreowaniu rzeczywistości. Niekorzystne dla nas układy mogą ulec przekształceniu lub zburzeniu, jeżeli były zbudowane na nieprawdziwych założeniach. Mogą pojawić się spontaniczne uświadomienia związane z naszym widzeniem siebie i funkcjonowaniem w społeczeństwie. Ze względu na reakcje zachodzące po sesji wskazany jest odstęp czasowy (np. tydzień) pomiędzy kolejnymi sesjami. Natomiast jeżeli chcemy wzmocnić uaktywniony proces, można ten czas skrócić.

Ewa Holt październik 2004